Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z 4 marca 2011

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPORTU I TURYSTYKI z dnia 4 marca 2011 r.
w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek

Rozporządzenie z załącznikami

Dziennik Ustaw Nr 60 — 3850 — Poz. 302

Na podstawie art. 21 ust. 4 i art. 34 ust. 1 ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) programy szkolenia kandydatów na przewodnikówturystycznych i pilotów wycieczek;

2) warunki, jakim powinien odpowiadać wnioseko nadanie uprawnień przewodnika turystycznegoi pilota wycieczek;

3) warunki uzyskiwania poszczególnych klas przewodników górskich, zakres terytorialny uprawnień przewodników górskich i stopień trudności tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich posiadających uprawnienia określonej klasy;

4) miasta i obszary, na których organizatorzy turystyki mają obowiązek zapewnienia opieki przewodnika turystycznego, zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, zwanej dalej „ustawą”;

5) wykaz miast, w których wykonywanie zadań przewodnika turystycznego wymaga posiadania uprawnień przewodnika miejskiego;

6) właściwość terytorialną marszałków województw powołujących komisje egzaminacyjne dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek;

7) kwalifikacje, skład, sposób powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnych, o których mowa w art. 25 ustawy, oraz zasady egzaminowania kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek;

8) wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji osób ubiegających się o uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz sprawdzenie  znajomości języka obcego przez komisję egzaminacyjną języków obcych, o której mowa w art. 32 ust. 2 ustawy, w tym wysokość opłat za poszczególne części egzaminów, warunki zwrotu wniesionych opłat w wypadku nieprzystąpienia do egzaminu, a także wysokość wynagrodzenia egzaminatorów za przeprowadzenie poszczególnych rodzajów i części egzaminów;

9) skład oraz sposób i tryb działania komisji egzaminacyjnych języków obcych, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy;

10) tryb okazywania legitymacji przewodnika turystycznego i pilota wycieczek upoważnionym organom oraz sposób noszenia identyfikatorów podczas wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek;

11) wzór świadectwa wydawanego przez komisje egzaminacyjne języków obcych oraz wzór świadectwa wydawanego przez komisje egzaminacyjne dla kandydatów na przewodników turystycznychi pilotów wycieczek;

12) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) warunkach zimowych — należy przez to rozumieć występowanie lokalnych zalodzeń, głębokiego lub świeżego śniegu;

2) warunkach letnich — należy przez to rozumieć stan, w którym nie występują warunki zimowe, o których mowa w pkt 1.

Rozdział 2

Szkolenia dla kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek

§ 3. 1. Program podstawowego szkolenia ogólnego dla kandydatów na przewodników turystycznych, obejmującego co najmniej 75 godzin zajęć, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2. W szczegółowym programie szkolenia, o którymmowa w ust. 1, tworzonym przez organizatora szkolenia, powinny być uwzględnione, w proporcjach zalecanych programem podstawowego szkolenia ogólnego, zajęcia teoretyczne w formie wykładów i seminariów oraz zajęcia praktyczne w formie ćwiczeń w terenie i wycieczek szkoleniowych. Wycieczki szkoleniowe polegają na samodzielnym przeprowadzeniu pod kierunkiem instruktora wybranych odcinków tras podczas2 do 5 wycieczek.

3. Ukończenie podstawowego szkolenia ogólnegodla kandydatów na przewodników turystycznych jest podstawą dopuszczenia do podstawowego szkolenia specjalistycznego dla wszystkich rodzajów uprawnień przewodnika turystycznego.

4. 1. Program podstawowego szkolenia specjalistycznegodla kandydatów na przewodników górskich III klasy składa się z:

1) części ogólnej — dla wszystkich przewodników górskich, obejmującej co najmniej 50 godzin zajęć, w tym co najmniej 14 godzin zajęć praktycznych, którą określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;

2) części szczegółowej — odrębnej dla przewodników beskidzkich, sudeckich i tatrzańskich, obejmującej co najmniej:

a) 130 godzin zajęć oraz szkolenie praktycznew wymiarze co najmniej 15 dni dla przewodników beskidzkich, którą określa załącznik nr 3 do rozporządzenia,

b) 115 godzin zajęć oraz szkolenie praktycznew wymiarze co najmniej 12 dni dla przewodników sudeckich, którą określa załącznik nr 4 dorozporządzenia,

c) 175 godzin zajęć oraz szkolenie praktyczne w wymiarze co najmniej 65 dni dla przewodników tatrzańskich, którą określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

2. Szkolenie praktyczne dla kandydatów na przewodnika beskidzkiego i sudeckiego powinno w szczególności zawierać samodzielne prowadzenie wybranych odcinków wycieczek w obrębie obszaru uprawnień przez kandydatów na przewodników, pod kierunkiem instruktora.

3. Ukończenie podstawowego szkolenia ogólnego dla kandydatów na przewodników turystycznych oraz podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatówna przewodników górskich beskidzkich, sudeckich i tatrzańskich jest podstawą dopuszczenia do egzaminu odpowiednio na przewodników górskich beskidzkich, sudeckich i tatrzańskich klasy III.

4. Kurs dla kandydatów na przewodników górskich:

1) sudeckich i beskidzkich klasy III obejmujący łącznie podstawowe szkolenie ogólne dla kandydatów na przewodników turystycznych oraz podstawowe szkolenie specjalistyczne dla kandydatów na przewodników górskich sudeckich lub beskidzkich powinien trwać nie krócej niż 12 miesięcy;

2) tatrzańskich klasy III obejmujący łącznie podstawowe szkolenie ogólne dla kandydatów na przewodników turystycznych oraz podstawowe szkolenie specjalistyczne dla kandydatów na przewodników górskich tatrzańskich powinien trwać nie krócej niż 24 miesiące.

5. Kursy, o których mowa w ust. 4, powinny obejmować zajęcia praktyczne zarówno w warunkach letnich, jak i zimowych.

§ 5. 1. Program podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników miejskich, obejmującego co najmniej 130 godzin zajęćoraz co najmniej 9 dni szkolenia praktycznego, określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

2. Kurs dla kandydatów na przewodników miejskich obejmujący łącznie podstawowe szkolenie ogólne dla kandydatów na przewodników turystycznych i podstawowe szkolenie specjalistyczne dla kandydatów na przewodników miejskich powinien trwać niekrócej niż 6 miesięcy.

3. W programie szkolenia praktycznego dla kandydatówna przewodników miejskich należy przewidzieć ćwiczenia i wycieczki szkoleniowe polegające na samodzielnym przeprowadzaniu, pod kierunkiem instruktora, wybranych odcinków tras podczas 2 do 5 wycieczek.

§ 6. 1. Program podstawowego szkolenia specjalistycznegodla kandydatów na przewodników terenowych, obejmującego co najmniej 150 godzin zajęćoraz co najmniej 10 dni szkolenia praktycznego, określa część I załącznika nr 7 do rozporządzenia.

2. Kurs dla kandydatów na przewodników terenowych obejmujący łącznie podstawowe szkolenie ogólne dla kandydatów na przewodników turystycznych i podstawowe szkolenie specjalistyczne dla kandydatów na przewodników terenowych powinien trwać niekrócej niż 6 miesięcy.

3. W programie szkolenia praktycznego dla kandydatówna przewodników terenowych należy przewidzieć ćwiczenia i wycieczki szkoleniowe polegające na samodzielnym przeprowadzaniu, pod kierunkiem instruktora, wybranych odcinków tras podczas 2 do5 wycieczek.

§ 7. 1. Programy uzupełniającego szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich:

1) ubiegających się o klasę II i I dla przewodników górskich beskidzkich i sudeckich, obejmującego co najmniej 100 godzin zajęć i co najmniej 10 dni szkolenia praktycznego, określa część I załącznika nr 8 do rozporządzenia;

2) ubiegających się o klasę II dla przewodników górskich tatrzańskich, obejmującego co najmniej 75 godzin zajęć i 25 dni szkolenia praktycznego, określa część II załącznika nr 8 do rozporządzenia;

3) ubiegających się o klasę I dla przewodników górskich tatrzańskich, obejmującego co najmniej 65 godzin zajęć i 28 dni szkolenia praktycznego,określa część III załącznika nr 8 do rozporządzenia;

4) dla przewodników górskich tatrzańskich posiadających uprawnienia klasy I ubiegających sięo uprawnienie do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskich, powyżej III stopnia trudności w warunkach zimowych i IV stopnia trudnościw warunkach letnich, obejmującego co najmniej 30 godzin zajęć i 100 dni szkolenia praktycznego, określa załącznik nr 9 do rozporządzenia.

2. Warunkiem dopuszczenia do szkolenia uzupełniającego dla kandydatów na przewodników górskich ubiegających się o podwyższenie klasy uprawnień jest posiadanie uprawnień niższych o jedną klasę na dany obszar uprawnień.

3. Szkolenie dla przewodników górskich beskidzkich i sudeckich ubiegających się o klasę II i I może odbywać się w formie szkolenia grupowego obejmującego tematy wymagane programem szkolenia lub w formie kierowanego samokształcenia odbywanego pod kierunkiem osoby wskazanej przez organizatora szkolenia, uprawnionego do szkolenia przewodników górskich beskidzkich lub sudeckich, posiadającej uprawnienia przewodnika górskiego beskidzkiego lub sudeckiego oraz co najmniej tę klasę uprawnień, doktórej przewodnik górski beskidzki lub sudecki chce podwyższyć swoje uprawnienia.

4. Szkolenie przewodników tatrzańskich na klasę II może odbywać się w formie szkolenia grupowego lub w formie szkolenia indywidualnego prowadzonego przez instruktorów przewodnictwa.

5. Szkolenie przewodników tatrzańskich na klasę I powinno się odbywać w formie szkolenia indywidualnego, prowadzonego przez instruktorów, zarówno na drogach wspinaczkowych, jak i narciarskich, poza szlakami oznakowanymi.

6. Szkolenie dla przewodników górskich tatrzańskich posiadających uprawnienia klasy I ubiegających się o uprawnienie do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskich, powyżej III stopnia trudności w warunkach zimowych i IV stopnia trudności w warunkach letnich, powinno spełniać następujące warunki:

1) kolejność tematów realizowanych w trakcie szkolenia powinna odpowiadać kolejności ich przedstawienia w programie;

2) do szkolenia uzupełniającego w zakresie prowadzenia wycieczek wysokogórskich dopuszcza się przewodników tatrzańskich klasy I, którzy złożą wykaz przejść, obejmujący przejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowe i skalno-lodowe oraz przejścia narciarskie, a także zdadzą egzaminwstępny obejmujący:

a) w zakresie narciarstwa: jazdę terenową, techniki narciarskie i narciarstwo wysokogórskie,

b) w zakresie alpinizmu: umiejętności indywidualne w skale i lodzie oraz prowadzenie na drodze wspinaczkowej w górach;

3) szkolenie kończy się egzaminem przeprowadzanym przez organizatora szkolenia, składającym się z trzech części: egzaminu teoretycznego, egzaminu praktycznego w warunkach letnich i egzaminu praktycznego w warunkach zimowych;

4) organizator szkolenia, po zdaniu egzaminu przez uczestnika szkolenia, wydaje mu zaświadczenie o zdaniu egzaminu.

§ 8. 1. Program szkolenia fakultatywnego dla przewodników terenowych rozszerzających uprawnienia na nowy obszar, obejmującego co najmniej 70 godzin zajęć oraz co najmniej 10 dni szkolenia praktycznego, określa część II załącznika nr 7 do rozporządzenia.

2. Szkolenie fakultatywne dla przewodników terenowych rozszerzających uprawnienia na nowy obszar może odbywać się w formie szkolenia grupowego obejmującego tematy wymagane programem szkolenia lub w formie kierowanego samokształcenia odbywanego pod kierunkiem osoby wskazanej przez organizatora szkolenia, uprawnionego do szkolenia przewodników terenowych, posiadającej uprawnienia przewodnika terenowego na obszar uprawnień, o który przewodnik terenowy chce rozszerzyć swoje uprawnienia.

§ 9. 1. Program szkolenia dla kandydatów na pilotów wycieczek, obejmującego co najmniej 150 godzin zajęć, w tym 53 godziny zajęć praktycznych i 4 dni szkolenia praktycznego, określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.

2. Kurs dla kandydatów na pilotów wycieczek powinien trwać nie krócej niż 4 miesiące.

3. Wiedza ogólna kandydatów na pilotów wycieczek powinna być oparta na bazie programów szkół ponadgimnazjalnych, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego.

4. W programach szkolenia należy uwzględnić zajęcia teoretyczne w formie wykładów i seminariów oraz ćwiczenia prowadzone przez praktyków — instruktorów,w proporcjach podanych w programie szkolenia.

5. Określona w programie szkolenia cześć zagadnień teoretycznych może być prowadzona w formie edukacji przez Internet (e-learning).

6. Zajęcia praktyczne polegają na samodzielnym realizowaniu zadań pilota wycieczek wobec pozostałych uczestników szkolenia pod nadzorem instruktora.

§ 10. Na podstawie programów, o których mowa w § 3—9, organizator szkolenia opracowuje szczegółowy program szkolenia w oparciu o następujące zasady:

1) liczba godzin przewidzianych na poszczególne zagadnienia może zostać zwiększona, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach można dokonać zmiany proporcji godzin pomiędzy poszczególnymi przedmiotami;

2) wymiar zajęć teoretycznych określa się w godzinach lekcyjnych, natomiast wymiar zajęć praktycznych — w godzinach lub dniach szkolenia, przyjmując,że jeden dzień szkolenia odpowiada 8 godzinom;

3) liczba godzin szkolenia nie może przekraczać:

a) 8 godzin — w ciągu jednego dnia szkolenia,

b) łącznie 20 godzin — w ciągu jednego tygodnia szkolenia,

c) łącznie 40 godzin — w ciągu jednego miesiąca szkolenia.

Rozdział 3

Dokumenty dołączane do wniosku o nadanie uprawnień przewodnika turystycznegoi pilota wycieczek

§ 11. 1. Osoby ubiegające się o nadanie uprawnień przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz wydanie legitymacji i identyfikatora składają wniosek do marszałka województwa zgodnie z właściwością, o której mowa w art. 28 ust. 1—3 ustawy. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) imię i nazwisko oraz, w przypadku zmiany nazwiska, nazwisko rodowe osoby określonej w ust. 1;

2) imiona rodziców;

3) datę i miejsce urodzenia;

4) miejsce zamieszkania oraz adres do korespondencji;

5) wskazanie rodzaju i zakresu uprawnień, o któreubiega się osoba określona w ust. 1.3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) kopię świadectwa lub dyplomu stwierdzającego posiadanie wykształcenia średniego lub wyższego, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez pracownika urzędu marszałkowskiego przyjmującego wniosek, na podstawie przedstawionego mu oryginałutego dokumentu, lub odpis tego świadectwalub dyplomu;

2) 3 fotografie w formacie 3 cm ´ 4 cm;

3) świadectwo zdania egzaminu przed właściwą komisją egzaminacyjną dla przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek;

4) zaświadczenie lekarskie, potwierdzające stan zdrowia umożliwiający wykonywanie zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek w zakresie objętym wnioskiem, wystawione w trybie i w zakresie określonych przepisami o badaniach lekarskich pracowników;

5) oświadczenie o niekaralności za przestępstwa umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilotawycieczek.

4. Osoby ubiegające się o uzyskanie wyższej klasy przewodnika górskiego do wniosku, o którym mowaw ust. 1, dołączają:

1) świadectwo zdania egzaminu przed właściwą komisją egzaminacyjną dla przewodników turystycznych;

2) dokument lub dokumenty potwierdzające prowadzenie wycieczek przez okres wymagany do uzyskania wyższej klasy uprawnień, wydane przez jednostkę powierzającą tej osobie prowadzenie wycieczek, w szczególności umowy lub rachunki;

3) oświadczenie o wykazie przejść, obejmującymprzejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowei skalno-lodowe, a także przejścia narciarskie o parametrach określonych przez stowarzyszenie zrzeszające górskich przewodników turystycznych.

5. Osoby ubiegające się o rozszerzenie zakresu terytorialnego posiadanych uprawnień dołączajądo wniosku, o którym mowa w ust. 1, świadectwo zdania egzaminu przed właściwą komisją egzaminacyjnądla przewodników turystycznych.

6. Na wniosek osoby przedstawiającej dokumenty potwierdzające znajomość języka obcego, o których mowa w art. 32 ustawy, marszałek województwa poświadcza znajomość języka obcego w legitymacji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

7. Osoby ubiegające się o wydanie kolejnego identyfikatora dołączają do wniosku 1 fotografię w formacie 3 cm ´ 4 cm.

Rozdział 4 Uprawnienia przewodników turystycznych

§ 12. 1. Warunkiem uzyskania uprawnienia przewodnika górskiego klasy III jest wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami w zakresie określonym programem szkolenia, niezbędnymi do prowadzenia wycieczek w warunkach letnich i zimowych po szlakach i drogach dopuszczonych do ruchu turystycznego,w tym także wycieczek autokarowych, na określonym obszarze górskim, zwanym dalej „obszarem uprawnień”.

2. Przewodnik górski klasy III ubiegający się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II nadanym obszarze jest obowiązany, oprócz wymagań określonych w ust. 1, spełniać następujące warunki:

1) posiadać co najmniej dwuletni staż przewodnika górskiego klasy III;

2) prowadzić wycieczki co najmniej przez 30 dni, a przewodnik tatrzański co najmniej przez 90 dni;

3) wykazać się wiadomościami i umiejętnościamiz zakresu przedmiotów określonych w programie szkolenia uzupełniającego na klasę II na tym obszarze;

4) złożyć oświadczenie o wykazie przejść, obejmującym przejścia skalne wielowyciągowe, przejścialodowe i skalno-lodowe, a także przejścia narciarskie.

3. Przewodnik górski klasy II ubiegający się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I nadanym obszarze jest obowiązany, oprócz wymagań określonych w ust. 1 i 2, spełniać następujące warunki:

1) posiadać co najmniej trzyletni staż przewodnika górskiego klasy II;

2) prowadzić w klasie II wycieczki w warunkach letnichi zimowych co najmniej przez 50 dni, a przewodnik tatrzański co najmniej przez 90 dni;

3) wykazać się wiadomościami i umiejętnościamiz zakresu przedmiotów określonych w programieszkolenia uzupełniającego na klasę I na tym obszarze;4) złożyć oświadczenie o wykazie przejść, w okresie,w którym posiadał uprawnienia przewodnika górskiego klasy II, obejmującym przejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowe i skalno-lodowe,a także przejścia narciarskie.

§ 13. 1. Uprawnienia przewodnika górskiego beskidzkiego nadaje się na obszar Beskidów obejmujący: Beskid Śląski, Beskid Żywiecki, Kotlinę Żywiecką, PasmoBabiogórskie, Działy Orawskie, Beskid Orawsko--Podhalański, Kotlinę Orawsko-Nowotarską, Beskid Mały, Beskid Makowski, Kotlinę Rabczańską, Beskid Wyspowy, Gorce, Beskid Sądecki, Kotlinę Sądecką,Beskid Niski, Pieniny, Pogórze Spisko-Gubałowskie,Rów Podtatrzański wraz z położonymi na północ odnich Pogórzami: Śląskim, Wielickim, Wiśnickim, Rożnowskim, Ciężkowickim, Strzyżowskim, Dynowskim, Przemyskim, Jasielskim i Bukowskim, Obniżeniem Gorlickim oraz Kotliną Jasielsko-Krośnieńską, Górami Sanocko-Turczańskimi, Bieszczadami Zachodnimi,a także częścią Płaskowyżu Hyrowskiego. Północnągranicę obszarów uprawnień stanowi linia kolejowa:granica państwa—Zebrzydowice—Czechowice-Dziedzice—Oświęcim—Kraków—Tarnów—Przemyśl—Medyka—granica państwa; wschodnią: granica państwa;zachodnią: granica państwa; południową: granica państwa oraz granica Tatrzańskiego Parku Narodowego.Obszar uprawnień obejmuje miasta, w tym leżącena granicy uprawnień: Oświęcim, Zator, Wieliczkę, Bochnię, Brzesko, Tarnów, Dębicę, Rzeszów, Łańcut, Przeworsk, Jarosław i Przemyśl.

2. Uprawnienia przewodnika górskiego tatrzańskiego nadaje się na obszar Tatr Zachodnich i TatrWschodnich oraz obszar Podtatrza obejmującego: PogórzeSpisko-Gubałowskie, Rów Podtatrzański, KotlinęOrawsko-Nowotarską i Pieniny, ograniczony dolinąrzeki Orawy, linią łączącą Przełęcz Spytkowicką, Chabówkę i Przełęcz Sieniawską, doliną rzeki Lepietnicydo jej ujścia do Czarnego Dunajca i dalej do Dunajca,doliną rzeki Dunajec, przełęczą Krośnicką, rzeką Krośnicądo jej ujścia do Dunajca, rzeką Dunajec do ujściarzeki Grajcarek, rzeką Grajcarek, potokiem Biała Woda,przełęczą Rozdziele. Obszar uprawnień obejmujetakże drogę Jabłonka—Zubrzyca Górna (do OrawskiegoParku Etnograficznego).

3. Uprawnienia przewodnika górskiego sudeckiego nadaje się na obszar Sudetów obejmujący: Karkonosze,Góry i Pogórze Izerskie, Obniżenie Żytawsko--Zgorzeleckie, Góry i Pogórze Kaczawskie, RudawyJanowickie oraz Kotlinę Jeleniogórską, Bramę Lubawską,Góry Kamienne, Góry i Pogórze Wałbrzyskie, GórySowie, Góry Bardzkie, Góry Stołowe, Obniżenie Nowej Rudy, Obniżenie Ścinawki, Pogórze Orlickie,Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Masyw Śnieżnika,Góry Złote, Góry Opawskie i Kotlinę Kłodzką, wraz z położonymi na północ od nich Wzgórzami Strzegomskimi, Obniżeniem Podsudeckim, Równiną Świdnicką,Wzgórzami Niemczańsko-Strzelińskimi, Masywem Ślęży, Przedgórzem Paczkowskim i Obniżeniem Otmuchowskim. Obszar uprawnień obejmuje teren położony na południe i południowy zachód od drogi Jędrzychowice—Bolesławiec (droga nr 94)—Złotoryja—Jawor (droga nr 363)—Strzegom (droga nr 374)—Świdnica (droga nr 382)—Tworzyjanów (droga nr 35)—Sobótka—Jordanów Śl. (drogi lokalne)—Łagiewniki(droga nr 8)—Strzelin (droga nr 39)—Sarby—Szklary—Karłowice Wielkie—Otmuchów (drogi lokalne)—Nysa (droga nr 46) —Prudnik—Trzebina (droga nr 41). Na odcinku Trzebina—Jędrzychowice granicę obszaru uprawnień stanowi granica państwa. Obszar uprawnień obejmuje następujące miejscowości położone nagranicy obszaru: Bolesławiec, Złotoryję, Jawor, Strzegom,Świdnicę, Sobótkę, Łagiewniki, Strzelin, Otmuchów,Nysę, Prudnik.§ 14. 1. Ustala się następujące stopnie trudności tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich odpowiedniej klasy:1) przewodnik górski klasy III, II i I jest uprawniony doprowadzenia wycieczek w warunkach letnichi zimowych po szlakach i drogach dopuszczonych do ruchu turystycznego, w tym także wycieczek autokarowych;

2) przewodnik górski tatrzański klasy II jest uprawniony ponadto do prowadzenia wycieczek górskich po drogach taternickich do III stopnia trudności w warunkach letnich i do II stopnia trudnościw warunkach zimowych;

3) przewodnik górski tatrzański klasy I jest uprawniony ponadto do prowadzenia wycieczek górskichpo drogach taternickich do IV stopnia trudnościw warunkach letnich i do III stopnia trudnościw warunkach zimowych.

2. Prowadzenie wycieczek w warunkach wysokogórskichw Tatrach powyżej IV stopnia trudnościw warunkach letnich i powyżej III stopnia trudnościw warunkach zimowych wymaga uprawnień przewodnika górskiego tatrzańskiego klasy I i odbycia dodatkowego szkolenia uzupełniającego, określonegow załączniku nr 9 do rozporządzenia, zakończonego egzaminem zdanym u organizatora szkolenia, potwierdzonym zaświadczeniem o zdaniu egzaminu,oraz wpisania przez marszałka województwa do legitymacji przewodnika turystycznego uprawnień do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskichw Tatrach powyżej IV stopnia trudności w warunkach letnich i powyżej III stopnia trudności w warunkach zimowych, na podstawie zaświadczenia o zdaniu egzaminu.

§ 15. Posiadanie uprawnień przewodnika miejskiego jest wymagane w przypadku wykonywania zadań przewodnika turystycznego w następujących miastach:

1) Gdańsk, Gdynia, Sopot (łącznie)

;2) Katowice oraz inne miasta konurbacji górnośląskiej: Będzin, Bytom, Chorzów, Czeladź, Dąbrowa Górnicza, Gliwice, Mikołów, Mysłowice, Piekary Śląskie, Radzionków, Ruda Śląska, Siemianowice Śląskie, Sosnowiec, Świętochłowice, Tarnowskie Góry, Tychy, Wojkowice, Zabrze (łącznie);

3) Kraków;

4) Lublin;

5) Łódź;

6) Poznań;

7) Szczecin

8) Toruń;

9) Warszawa;

10) Wrocław.

§ 16. Uprawnienia przewodników miejskich obejmują także oprowadzanie po obiektach i obszarach znajdujących się w strefie podmiejskiej, jeżeli te obiekty i obszary są związane z historią, kulturą lub gospodarką miasta.

§ 17. Organizator turystyki powierzający na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy wykonanie usługi przewodnikowi turystycznemu jest obowiązany w obsłudze grupy turystów do zapewnienia udziału:

1) przewodnika miejskiego — dla miast wymienionychw § 15, jeżeli program imprezy obejmuje zwiedzanie miasta lub wybranych obiektów na jego obszarze, w muzeach i obiektach zabytkowych, w których nie oprowadza uprawniony pracownik etatowy;

2) przewodnika górskiego — na obszarach górskich określonych w § 13, jeżeli program imprezy przewiduje wycieczki piesze poza obszarem zabudowy miejscowości;

3) przewodnika miejskiego w przypadku, o którym mowa w § 16, lub przewodnika terenowego — w parkach narodowych, krajobrazowych i rezerwatach udostępnianych do ruchu turystycznego, jeżeli program imprezy obejmuje zwiedzanie tych miejsc, w muzeach i obiektach zabytkowych, w których nie oprowadza uprawniony pracownik etatowy, a także na obszarach, na których obowiązując eprzepisy porządkowe prawa miejscowego nakładają taki obowiązek.

§ 18. 1. Potwierdzeniem posiadania uprawnień przewodnika turystycznego i pilota wycieczek jest legitymacja i identyfikator noszony w widocznym miejscu podczas pełnienia obowiązków.

2. Ustala się wzór legitymacji:

1) przewodnika miejskiego i terenowego, określonyw załączniku nr 11 do rozporządzenia;

2) przewodnika górskiego, określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia;

3) pilota wycieczek, określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia;

4) międzynarodowego przewodnika wysokogórskiego, określony w załączniku nr 14 do rozporządzenia.

3. Ustala się wzór identyfikatorów:

1) przewodnika turystycznego, określony w załącznikunr 15 do rozporządzenia;

2) pilota wycieczek, określony w załączniku nr 16 dorozporządzenia;

3) międzynarodowego przewodnika wysokogórskiego,określony w załączniku nr 17 do rozporządzenia.

4. Identyfikatory przewodników turystycznych i pilotów wycieczek są ważne przez 5 lat od dnia ichwydania.

5. W trakcie wykonywania zadań przewodnik turystyczny i pilot wycieczek zobowiązani są do posiadania przy sobie legitymacji potwierdzającej posiadanie uprawnień odpowiednio przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz do okazywania jej na żądanie osób upoważnionych do wykonywania kontroli, w tym funkcjonariuszy Policji i straży miejskich lubgminnych.

Rozdział 5

Postępowanie egzaminacyjne

§ 19. 1. Komisje egzaminacyjne dla kandydatówna przewodników turystycznych powołują dla przewodników:

1) górskich beskidzkich — Marszałek Województwa Małopolskiego, Marszałek Województwa Podkarpackiego lub Marszałek Województwa Śląskiego;

2) górskich sudeckich — Marszałek Województwa Dolnośląskiego;

3) górskich tatrzańskich — Marszałek Województwa Małopolskiego;

4) miejskich po:

a) Gdańsku, Gdyni i Sopocie — Marszałek Województwa Pomorskiego,

b) Katowicach oraz innych miastach konurbacjig órnośląskiej, o których mowa w § 15 pkt 2 — Marszałek Województwa Śląskiego,

c) Krakowie — Marszałek Województwa Małopolskiego,

d) Lublinie — Marszałek Województwa Lubelskiego,

e) Łodzi — Marszałek Województwa Łódzkiego,

f) Poznaniu — Marszałek Województwa Wielkopolskiego,

g) Szczecinie — Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego,

h) Toruniu — Marszałek Województwa Kujawsko--Pomorskiego,

i) Warszawie — Marszałek Województwa Mazowieckiego,

j) Wrocławiu — Marszałek Województwa Dolnośląskiego.

2. Komisje egzaminacyjne dla kandydatów naprzewodników turystycznych terenowych po województwie oraz regionach i trasach obejmujących częściowoto województwo powołują marszałkowie województw właściwi dla obszaru uprawnień, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy.

3. Komisje egzaminacyjne dla kandydatów na pilotów wycieczek powołują marszałkowie województ wawłaściwi dla miejsca organizacji szkolenia dla kandydatówna pilotów wycieczek.Dziennik Ustaw Nr 60 — 3856 — Poz. 3024. Za zapewnienie warunków do przeprowadzenia egzaminów dla kandydatów na przewodników turystycznychi pilotów wycieczek odpowiada właściwymarszałek województwa.5. Komisję egzaminacyjną dla przewodników turystycznych oraz komisję egzaminacyjną dla pilotówwycieczek, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnymi”,powołuje się w składzie:

1) przewodniczący;

2) zastępca przewodniczącego;

3) pozostali członkowie w liczbie co najmniej 4 osób.

6. Kandydaci na członków komisji egzaminacyjnychsą obowiązani spełniać następujące kryteria:

1) posiadać wykształcenie wyższe w zakresie związanymz problematyką szkolenia lub

2) posiadać odpowiednio uprawnienia przewodnikaturystycznego lub pilota wycieczek oraz wykazaćsię pięcioletnią czynną działalnością odpowiedniojako przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek.

7. Kryteria, o których mowa w ust. 6, nie dotycząprzedstawiciela wojewódzkiego konserwatora zabytkóww komisji egzaminacyjnej dla kandydatów naprzewodników turystycznych.

8. Sekretarzem komisji egzaminacyjnej jest pracownikurzędu marszałkowskiego odpowiedzialny zasporządzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu.

§ 20. 1. Marszałek województwa może odwołaćczłonka komisji egzaminacyjnej w każdym czasie:

1) na jego wniosek;

2) w razie nieusprawiedliwionego niewykonywaniaprzez niego obowiązków lub rażąco niedbałegoich wykonywania;

3) w razie utraty uprawnień przewodnika turystycznegolub utraty uprawnień pilota wycieczek;

4) na wniosek stowarzyszenia zrzeszającego przewodnikówturystycznych, pilotów wycieczek, organizacjizrzeszającej organizatorów turystyki lubwojewódzkiego konserwatora zabytków, którywskazał danego członka komisji egzaminacyjnej.

2. W razie odwołania z przyczyn określonychw ust. 1 członka komisji egzaminacyjnej wskazanegoprzez stowarzyszenie zrzeszające przewodników turystycznych,pilotów wycieczek albo organizację zrzeszającąorganizatorów turystyki, stowarzyszenie luborganizacja wskazuje innego kandydata na wniosekmarszałka województwa.

3. W razie odwołania członka komisji egzaminacyjnejdla kandydatów na przewodników turystycznychbędącego przedstawicielem wojewódzkiego konserwatorazabytków z przyczyn określonych w ust. 1pkt 1, 2 i 4, wojewódzki konserwator zabytków wskazujeinnego kandydata na wniosek marszałka województwa.

§ 21. 1. Przewodniczący komisji egzaminacyjnychw celu przeprowadzenia egzaminu dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek powołują zespołyegzaminacyjne.

2. W skład zespołu egzaminacyjnego wchodzitrzech egzaminatorów, w tym przewodniczący tegozespołu egzaminacyjnego.

3. W pracach zespołu egzaminacyjnego uczestniczytakże sekretarz komisji egzaminacyjnej, odpowiedzialny za prawidłowe sporządzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu.

4. Do zespołu egzaminacyjnego nie powołuje sięegzaminatora, który uczestniczył w szkoleniu osób egzaminowanychjako organizator lub kierownik szkolenia.

5. Do zespołu egzaminacyjnego przeprowadzającegoegzamin dla przewodników górskich powołujesię egzaminatorów, którzy posiadają uprawnienia przewodnika górskiego na dany obszar uprawnień conajmniej tej klasy, na którą odbywa się egzamin, z zastrzeżenie must.

6.6. Do zespołu, o którym mowa w ust. 5, może byćpowołany jeden egzaminator będący specjalistą w egzaminowanejdziedzinie, posiadający co najmniejIII klasę uprawnień przewodnika górskiego na danyobszar.

7. Na wniosek jednostki organizacyjnej lub osobyprowadzącej szkolenie przewodników turystycznychlub pilotów wycieczek, złożony do sekretarza komisji egzaminacyjnej, przewodniczący komisji egzaminacyjnejwyznacza termin egzaminu oraz podajego do wiadomości tym podmiotom nie później niż3 0 dni przed planowanym dniem egzaminu.

8. Do zadań komisji egzaminacyjnych oraz zespołówegzaminacyjnych należy:

1) przygotowanie pytań testowych egzaminu pisemnego;

2) przygotowanie zestawów pytań egzaminu ustnego;

3) określenie zadań do realizacji w ramach częścipraktycznej egzaminu;

4) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen;

5) sporządzenie protokołu z przeprowadzonego egzaminu;

6) wydanie świadectwa, o którym mowa w § 29 ust. 1.9. Pytania testowe oraz zestawy pytań i zadaniaokreślone w ust. 8 pkt 1—3 oraz protokół przebieguegzaminu stanowią dokumentację przechowywaną przez właściwego marszałka województwa.§ 22. 1. Do egzaminu dopuszcza się osoby, którenaj później w terminie 14 dni przed egzaminem przedstawiły w urzędzie marszałkowskim dowód wniesienia opłaty egzaminacyjnej oraz odpowiednio: zaświadczenie o ukończeniu szkolenia teoretycznego i praktycznego wymaganego dla nabycia danegorodzaju uprawnień wystawione przez jednostkę organizacyjną lub osobę uprawnioną doszkolenia kandydatów na przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek albo

2) legitymację przewodnika turystycznego lub pilotawycieczek, w przypadku osób, o których mowaw art. 22a ust. 1 ustawy, albo

3) kopię legitymacji przewodnika turystycznego,w przypadku osób, o których mowa w art. 22aust. 2 ustawy.

2. Egzamin jest przeprowadzany, jeżeli do egzaminuzostało dopuszczonych co najmniej 10 osób, z zastrzeżeniemust.

3.3. W przypadku egzaminu dla przewodników górskichna podwyższenie klasy uprawnień egzamin możebyć przeprowadzany, jeżeli do egzaminu zostałydopuszczone co najmniej 3 osoby.

§ 23. 1. Egzamin dla kandydatów na przewodnikówturystycznych i pilotów wycieczek składa sięz dwóch części:

1) teoretycznej — obejmującej zagadnienia, dla którychprogramy szkolenia przewidują zajęcia teoretyczne;

2) praktycznej — obejmującej zagadnienia, dla którychprogramy szkolenia przewidują zajęcia praktyczne.

2. Egzamin sprawdzający, o którym mowaw art. 26 ust. 2 ustawy, dla osób, którym zawieszonouprawnienia przewodnika turystycznego lub pilotawycieczek, po wniesieniu przez nie opłaty egzaminacyjnejoraz po upływie terminu zawieszenia, przeprowadzanyjest na tych samych zasadach co egzamindla osób ubiegających się o uprawnienia odpowiednioprzewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,określonych w ust. 1 oraz § 24—27.§ 24. 1. Część teoretyczna egzaminu jest przeprowadzanaw formie pisemnej i ustnej.

2. Część teoretyczną egzaminu przeprowadza sięw sali egzaminacyjnej, w warunkach umożliwiającychegzaminowanym samodzielną pracę.3.

Przed wejściem do sali egzaminacyjnej osobaprzystępująca do egzaminu jest obowiązana okazaćdokument tożsamości.

4. Osoba sprawująca nadzór nad prawidłowymprzebiegiem egzaminu może wykluczyć z egzaminuosobę, która podczas egzaminu korzystała z cudzej pomocy,posługiwała się niedozwolonymi materiałami pomocniczymi, pomagała innym uczestnikom egzaminu lub w inny sposób zakłócała przebieg egzaminu.

5. Podczas egzaminu zdający może opuścić salęegzaminacyjną po uzyskaniu zgody osoby sprawującejnadzór nad prawidłowym przebiegiem egzaminu.Przed opuszczeniem sali zdający przekazuje pracę sekretarzowi komisji egzaminacyjnej.

§ 25. 1. Część pisemna egzaminu trwa 45 minuti polega na rozwiązaniu testu składającego się z 30 pytań jednokrotnego wyboru.

2. Prace pisemne są oznaczane kodem.

3. Każde pytanie testowe jest oceniane w następującysposób:

1) odpowiedź prawidłowa — 1 punkt;

2) odpowiedź nieprawidłowa lub brak odpowiedzi — 0 punktów.

4. Warunkiem zdania części pisemnej egzaminujest uzyskanie co najmniej 20 punktów.

§26. 1. Do części ustnej egzaminu dopuszcza sięosoby, które zaliczyły pozytywnie część pisemną egzaminu.

2. Część ustna egzaminu jest przeprowadzanaw terminie wyznaczonym przez przewodniczącego komisjiegzaminacyjnej.

3. Część ustna egzaminu polega na udzieleniu odpowiedzina pytania zamieszczone w wylosowanymzestawie pytań.

4. Każdy z zestawów składa się z trzech pytań.

5. Każdy egzaminator ocenia odrębnie odpowiedźna każde pytanie, przyznając od 2 do 5 punktów za odpowiedźprawidłową oraz 0 punktów za odpowiedźnieprawidłową lub za brak odpowiedzi.

6. Część ustną egzaminu uważa się za zdaną w razieuzyskania przez zdającego co najmniej 9 punktówod każdego egzaminatora oraz nieuzyskania za żadnepytanie 0 punktów od któregokolwiek z egzaminatorów.7

. Po zakończeniu części ustnej egzaminu sekretarzkomisji egzaminacyjnej ogłasza wyniki tej części.

§ 27. 1. Część praktyczna egzaminu dla pilotówwycieczek, przewodników miejskich i terenowych powinnaodbyć się w ciągu 1 dnia, a dla przewodnikówgórskich — w ciągu 2 dni.2. Część praktyczna egzaminu składa się z zadańw liczbie od 3 do 5.3. Do części praktycznej egzaminu dopuszcza sięosoby, które zaliczyły część teoretyczną egzaminu.4. Sposób oceniania dotyczący poszczególnych rodzajów zadań egzaminacyjnych stosowany podczas przeprowadzania części praktycznej egzaminu powinienbyć podany do publicznej wiadomości przez komisję egzaminacyjną w miejscach ogólnie dostępnychw urzędach marszałkowskich co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem egzaminu.

§ 28. 1. Zespoły egzaminacyjne sporządzają protokółprzebiegu egzaminu, który podpisują wszyscyczłonkowie zespołów egzaminacyjnych oraz sekretarzkomisji egzaminacyjnej. Protokół przebiegu egzaminu obejmuje w szczególności:listę osób, które zgłosiły się na egzamin,oceny wystawione przez każdego egzaminatora orazuzgodnioną ocenę łączną, a także uwagi zgłaszanew trakcie trwania egzaminu przez jego uczestników.3. Po sporządzeniu i podpisaniu protokołu przezosoby, o których mowa w ust. 1, sekretarz komisji egzaminacyjnej ogłasza wyniki egzaminu.

§ 29. 1. Osobie, która zdała egzamin na przewodnikaturystycznego lub pilota wycieczek, wydaje sięświadectwo według wzoru określonego w załącznikunr 18 do rozporządzenia.

2. Osoba, która nie zdała części pisemnej, ustnejlub praktycznej egzaminu, może wystąpić o ponowne dopuszczenie do każdej z części egzaminu po upływie30 dni od dnia, w którym ogłoszono wyniki egzaminu.

§ 30. Do komisji egzaminacyjnych języków obcychdla przewodników turystycznych i pilotów wycieczekmarszałkowie województw powołują osoby, którespełniają następujące warunki:

1) ukończyły studia filologiczne o specjalności w obszarzeokreślonego języka lub

2) są od co najmniej 5 lat nauczycielami języka obcegow szkole ponadgimnazjalnej lub lektorami językaobcego w szkole wyższej, lub

3) są tłumaczami przysięgłymi, ustanowionymi w trybieodrębnych przepisów.

§ 31. 1. Komisja egzaminacyjna języków obcychskłada się z co najmniej dwóch egzaminatorów, w tymz przewodniczącego.2. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej językówobcych może wyznaczyć zespoły egzaminacyjneskładające się z dwóch egzaminatorów, w tym z przewodniczącegozespołu egzaminacyjnego.3. W pracach komisji egzaminacyjnej języków obcychi jej zespołu egzaminacyjnego uczestniczy sekretarzkomisji egzaminacyjnej języków obcych, którymjest pracownik urzędu marszałkowskiego, odpowiedzialnyza sporządzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu.4. Do członków komisji egzaminacyjnej językówobcych stosuje się odpowiednio przepisy § 20 ust. 1pkt 1 i 2.

§ 32. 1. Do zadań komisji egzaminacyjnych językówobcych należy:

1) przygotowanie zestawów zadań egzaminu pisemnegoi ustnego;

2) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen;

3) sporządzenie protokołu z przeprowadzonego egzaminu;4) wydanie świadectwa, o którym mowa w § 38.2. Zestawy zadań określone w ust. 1 pkt 1 oraz protokółprzebiegu egzaminu stanowią dokumentacjęprzechowywaną przez marszałka województwa.

§ 33. 1. Egzaminy przed komisjami egzaminacyjnymijęzyków obcych odbywają się w terminach podanychdo publicznej wiadomości, w miejscach ogólniedostępnych w urzędach marszałkowskich, co najmniej 30 dni przed planowanym dniem egzaminu.

2. Zgłoszenia do egzaminu ze znajomości językaobcego mogą składać osoby posiadające uprawnieniaprzewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

3. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, dołączasię dowód wniesienia opłaty egzaminacyjnej. Opłatęegzaminacyjną wnosi się nie później niż 14 dni przedterminem egzaminu.

§ 34. 1. Za zapewnienie warunków do przeprowadzeniaegzaminu ze znajomości języka obcego dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek odpowiada marszałek województwa.2. Do przeprowadzenia egzaminu ze znajomościjęzyka obcego stosuje się odpowiednio

§ 24 ust. 2—5.

§ 35. Egzamin ze znajomości języka obcego przezprzewodnika turystycznego i pilota wycieczek, o którymmowa w art. 32 ust. 2 ustawy, ma na celu stwierdzenieznajomości języka obcego odpowiednio w mowiei piśmie, z uwzględnieniem terminologii zawodowej,w stopniu umożliwiającym wypełnianie obowiązkówprzewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

§ 36. 1. Egzamin ze znajomości języka obcego dlaprzewodników turystycznych i pilotów wycieczekobejmuje w szczególności:

1) test pisemny z zakresu rozumienia sformułowańhandlowych, urzędowych i krajoznawczych;

2) wypowiedź pisemną na zadany temat potwierdzającąumiejętność formułowania wypowiedzi w językuobcym;

3) rozmowę mającą na celu sprawdzenie płynnegoposługiwania się językiem obcym.

2. Test pisemny ze znajomości języka obcego trwa90 minut i polega na udzieleniu odpowiedzi na 30 pytańtestowych.

3. Za prawidłową odpowiedź na pytanie testoweprzyznaje się 1 punkt, a za odpowiedź nieprawidłowąlub brak odpowiedzi — 0 punktów.

4. Do zaliczenia testu pisemnego konieczne jestuzyskanie co najmniej 15 punktów.

5. Wypowiedź pisemna na zadany temat trwa45 minut i polega na udzieleniu pisemnej odpowiedzina 3 pytania otwarte.

6. Za każdą pisemną odpowiedź można otrzymaćod każdego z egzaminatorów od 0 do 5 punktów. Wypowiedź pisemną uważa się za zdaną w razieuzyskania przez zdającego co najmniej 15 punktóworaz nieuzyskania za żadne pytanie 0 punktów od któregokolwiekz egzaminatorów.8. Rozmowa mająca na celu sprawdzenie płynnegoposługiwania się językiem obcym trwa maksymalnie30 minut, w tym co najmniej 10 minut na przygotowaniewypowiedzi, i polega na konwersacji w danymjęzyku obcym z członkami zespołu egzaminacyjnegona 3 wylosowane tematy dotyczące turystyki.

9. Za konwersacje na każdy z tematów możnaotrzymać od każdego z egzaminatorów od 0 do 5punktów.10. Rozmowę uważa się za zdaną w razie uzyskaniaprzez zdającego co najmniej 15 punktów oraz nieuzyskaniaza konwersację na żaden z tematów 0 punktówod któregokolwiek z egzaminatorów.

11. Do zdania całego egzaminu z języka obcegowymagane jest zaliczenie każdej z części egzaminuoraz uzyskanie łącznie co najmniej 54 punktów.

§ 37. 1. Zespół egzaminacyjny sporządza protokółprzebiegu egzaminu ze znajomości języka obcego,który podpisują członkowie zespołu egzaminacyjnegooraz sekretarz komisji egzaminacyjnej języków obcych.2. Protokół przebiegu egzaminu ze znajomości językaobcego obejmuje w szczególności: listę osób,które zgłosiły się na egzamin, oceny wystawione przezkażdego egzaminatora oraz ocenę łączną, a także uwagizgłaszane w trakcie trwania egzaminu przez jegouczestników.3. Do ogłoszenia wyników egzaminu ze znajomościjęzyka obcego stosuje się odpowiednio

§ 28 ust. 3.§ 38. Osobom, które zdały egzamin ze znajomościjęzyka obcego, wydaje się świadectwo znajomości językaobcego w zakresie wymaganym od przewodnikówturystycznych lub pilotów wycieczek, wedługwzoru określonego w załączniku nr 19 do rozporządzenia.Rozdział 6Opłaty egzaminacyjne i wynagrodzeniaegzaminatorów

§ 39. Opłata za egzamin osób ubiegających sięo uprawnienia przewodnika turystycznego i pilota wycieczek,a także za egzamin ze znajomości języka obcegoprzez przewodnika turystycznego i pilota wycieczekwynosi:

1) 120 zł — za część teoretyczną egzaminu osób ubiegającychsię o uprawnienia przewodnika turystycznegolub pilota wycieczek;

2) 120 zł — za część praktyczną egzaminu osób ubiegającychsię o uprawnienia przewodnika miejskiegoi terenowego;

3) 180 zł — za część praktyczną egzaminu osób ubiegającychsię o uprawnienia przewodnika górskiego;

4) 80 zł — za część praktyczną egzaminu osób ubiegającychsię o uprawnienia pilota wycieczek;

5) 300 zł — za egzamin sprawdzający kwalifikacje przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, któremuzawieszono uprawnienia;6) 120 zł — za egzamin ze znajomości języka obcegoprzez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.§ 40. 1. Opłaty wniesionej przez osobę, która nieprzystąpiła do egzaminu, nie zwraca się.2. Opłata za część praktyczną egzaminu w przypadkuniedopuszczenia do tej części egzaminu podlegazwrotowi.3. Opłaty egzaminacyjne nie obejmują kosztówprzejazdu, ubezpieczenia, zakwaterowania oraz wyżywienia.

§ 41. 1. Za przeprowadzenie części teoretycznejegzaminu:

1) dla osób ubiegających się o uprawnienia przewodnikaturystycznego lub pilota wycieczek,

2) sprawdzającego kwalifikacje przewodnika turystycznegoi pilota wycieczek, dla osób, którym zawieszonote uprawnienia— egzaminatorowi przysługuje wynagrodzeniew wysokości 25 zł za jedną egzaminowaną osobę.

2. Za przeprowadzenie części praktycznej egzaminu

:1) dla osób ubiegających się o uprawnienia przewodnikaturystycznego górskiego, a także

2) sprawdzającego kwalifikacje przewodnika turystycznegogórskiego, dla osób, którym zawieszonote uprawnienia— egzaminatorowi przysługuje wynagrodzeniew wysokości 250 zł za każdy dzień przeprowadzonegoegzaminu.3. Za przeprowadzenie części praktycznej egzaminu:

1) dla osób ubiegających się o uprawnienia przewodnikaturystycznego terenowego, miejskiego lubpilota wycieczek,

2) sprawdzającego kwalifikacje przewodnika turystycznegoterenowego, miejskiego lub pilota wycieczek,dla osób, którym zawieszono te uprawnienia— egzaminatorowi przysługuje wynagrodzeniew wysokości 20 zł za jedną egzaminowaną osobę.

4. Wynagrodzenie egzaminatora sprawdzającegoznajomość języka obcego przez pilota wycieczeki przewodnika turystycznego wynosi 40 zł za jedną egzaminowanąosobę. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1—4, obejmuje przygotowanie pytań testowych i zestawówzadań, przeprowadzenie egzaminu wraz z dokonaniemoceny egzaminowanych osób, sporządzenieprotokołu i wydanie świadectw zdania egzaminu.Koszty ponoszone przez członka zespołu egzaminacyjnego,w tym w szczególności koszty dojazdu, zakwaterowaniai ubezpieczenia są pokrywane we własnymzakresie przez członka zespołu egzaminacyjnego.

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 42. 1. Marszałkowie województw powołają komisjeegzaminacyjne dla kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz komisje egzaminacyjnejęzyków obcych najpóźniej w terminie6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

2. Do czasu powołania przez marszałków województwkomisji egzaminacyjnych, o których mowaw ust. 1, uprawnione do wykonywania zadań egzaminacyjnychokreślonych odpowiednio w § 21 ust. 8 i § 32 ust. 1 są właściwe komisje egzaminacyjne powołaneprzez marszałków województw na podstawierozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. Nr 15, poz. 104).

§ 43. 1. Zachowują ważność uprawnienia przewodnikówturystycznych i pilotów wycieczek nadane przezwojewodów na podstawie rozporządzenia Prezesa RadyMinistrów z dnia 26 marca 1999 r. w sprawie przewodnikówturystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U.Nr 31, poz. 301), rozporządzenia Ministra Gospodarkiz dnia 28 czerwca 2001 r. w sprawie przewodników turystycznychi pilotów wycieczek (Dz. U. Nr 72, poz. 752), rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia16 sierpnia 2004 r. w sprawie przewodników turystycznychi pilotów wycieczek (Dz. U. Nr 188, poz. 1944)oraz nadane przez marszałków województw na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz legitymacje potwierdzającenadanie tych uprawnień.

2. Identyfikatory przewodników turystycznych i pilotówwycieczek wydane przez wojewodów na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia28 czerwca 2001 r. w sprawie przewodników turystycznychi pilotów wycieczek i rozporządzenia MinistraGospodarki i Pracy z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz wydane przez marszałków województw na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek zachowują ważność przezokres, na który zostały wydane.

§ 44. Szkolenia na przewodników turystycznychi pilotów wycieczek rozpoczęte przed dniem wejściaw życie niniejszego rozporządzenia mogą być prowadzonewedług programów zgodnych z rozporządzeniemMinistra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r.w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek.Szkolenia te są uznawane za spełnienie warunkuprzystąpienia do odpowiedniego egzaminu naprzewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,zgodnie z zakresem uprawnień, określonym w tymrozporządzeniu.

§ 45. 1. Wpisy do rejestru organizatorów szkoleńdotyczące organizatorów szkoleń dla kandydatów naprzewodników górskich beskidzkich na poszczególneczęści Beskidów, dokonane na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r.w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek,stają się wpisami do rejestru organizatorówszkoleń na obszar całych Beskidów, pod warunkiem złożenia przez organizatorów szkoleń właściwemu marszałkowi województwa nieodpłatnego wniosku o rozszerzenie obszaru uprawnień, którego dotyczyćbędą prowadzone przez nich szkolenia, na obszar całych Beskidów, w terminie 3 miesięcy od dnia wejściaw życie niniejszego rozporządzenia.2. Niezłożenie w terminie wniosku, o którym mowaw ust. 1, skutkuje wykreśleniem organizatorów szkoleń z rejestru, w zakresie dotyczącym organizowania szkoleń dla kandydatów na przewodników górskich beskidzkich na części Beskidów.

§ 46. 1. Osoby posiadające uprawnienia przewodnikagórskiego beskidzkiego na część Beskidów, nadanena podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarkiz dnia 28 czerwca 2001 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek i rozporządzeniaMinistra Gospodarki i Pracy z dnia 16 sierpnia 2004 r.w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczekoraz nadane przez marszałków województwna podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarkiz dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, mogą rozszerzyć swoje uprawnienia przewodnika górskiego beskidzkiego na cały obszar Beskidów, przystępując do egzaminu uzupełniającego obejmującego programy szkoleń na pozostałe części Beskidów bez konieczności odbycia dodatkowych szkoleń.

2. Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia rozpoczęły szkoleniena przewodnika górskiego beskidzkiego na część Beskidów,po ukończeniu tego szkolenia mogą ubiegaćsię o dopuszczenie do egzaminu na przewodnika górskiego beskidzkiego na tę część Beskidów, której dotyczyło odbyte przez nich szkolenie.

3. Osoby, które do dnia 17 grudnia 2010 r. zdałyegzamin na przewodnika górskiego beskidzkiego naczęść Beskidów, mogą ubiegać się o nadanie uprawnieńprzewodnika beskidzkiego na tę część Beskidów.

§ 47. Egzaminy dla osób uczestniczących w szkoleniach, rozpoczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przeprowadza się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek.

§ 48. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

3) Minister Sportu i Turystyki: A. Giersz

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r.w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek(Dz. U. Nr 15, poz. 104), które utraciło moc z dniem 18 grudnia 2010 r. na podstawie art. 5 ustawy z dnia29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy o usługach turystycznychoraz o zmianie ustawy — Kodeks wykroczeń (Dz. U.Nr 106, poz. 672).Dziennik Ustaw Nr 60 — 3861 — Poz. 302Załączniki do rozporządzenia Ministra Sportui Turystyki z dnia 4 marca 2011 r. (poz. 302)