Konkurs Całoroczny

Z poślizgiem publikujemy odpowiedzi wraz z nowym zestawem pytań Konkursu Całorocznego. Cieszy nas nieustannie duża liczba punktujących Uczestników. Jednocześnie zauważamy, że poprawnych odpowiedzi mogłoby być o wiele więcej, gdyby tylko wszyscy zwracali uwagę na wszelkie możliwe dwuznaczności w treści pytań. Pamiętajcie, każde z nich może mieć drugie dno, a my się w takich zagadkach lubujemy. Proste pomysły na rozwiązanie powinny wzbudzać Waszą podejrzliwość, inaczej nie znajdziecie przysłowiowych Kalatówek i Zawratu wśród ulic Warszawy. Kontrowersyjne pytania i nie mniej kontrowersyjne odpowiedzi to nasza specjalność.

Tymczasem zapraszamy do odpowiadania na 3 pytania majowe. Kto zdobędzie nagrodę za wiosenny etap Konkursu?

Pytanie nr 10/2012 z dnia 15 maja 2012 r.

Cerkwie drewniane, czy to łemkowskie, bojkowskie, czy marmaroskie, są niewątpliwie jednym z największych skarbów architektury Karpat. Do tego stopnia ceniona była ich wyjątkowość, że wiele z nich bywało demonotwane i stawiane na nowo w miejscach odległych od pierwotnego. Pobudki takich przenosin były różne, albo by uratować wyjątkowy obiekt od zniszczenia umieszczając go skansenie architektonicznym, albo czasem po prostu by upiększyć miejski park. Tak się złożyło, że szczególnie często, a zarazem daleko, przemieszczane były cerkwie z regionu znanego jako Ruś Zakarpacka. Ich też dotyczy nasze pytanie - prosimy o wskazanie dwóch cerkwi zbudowanych pierwotnie na Zakarpaciu, których odległość od siebie w linii prostej jest największa. Uprzedzając ewentualne wątpliwości zaznaczamy, że chodzi nam o budynki reprezentujące architekturę cerkiewną niezależnie od tego, jaką funkcję pełnią obecnie, z kolei przez Zakarpacie rozumiemy obszar równoznaczny ze współczesnym terytorium ukraińskiego obwodu zakarpackiego.

Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl

Termin udzielania odpowiedzi: 8 czerwca 2012 r.

Pytanie nr 11/2012 z dnia 15 maja 2012 r.

Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl

Termin udzielania odpowiedzi: 8 czerwca 2012 r.

Pytanie nr 12/2012 z dnia 15 maja 2012 r.

W serialach nie tylko wykorzystuje się wyjątkowe drzewa. Beskidzkie plenery dość często przyciągają filmowców. Nie inaczej było i tym razem. W dość popularnym polskim serialu, w pewnym odcinku pojawia się cale mnóstwo beskidzkich akcentów. Jest i obiekt sakralny i obiekt hydrologiczny i obiekt cmentarny i element etnograficzny i pewien element zwierzęcy a wszystko to połączone ważnym wydarzeniem z życia głównych bohaterów serialu i oczywiście miejscem akcji...Dlatego pytamy Was o to jaki obiekt sakralny pojawia się w serialu i pod jakim względem ten obiekt jest wyjątkowy z architektonicznego punktu widzenia oraz oczywiście gdzie się on znajduje? Jaki obiekt hydrologiczny pojawia się na ekranie? Jaki konkretnie obiekt cmentarny został pokazany i gdzie dokładnie się on znajduje? Jaka grupa etnograficzna została pokazana oraz o jaki element zwierzęcy (odgrywający ważną rolę w kręconych scenach) chodzi i gdzie dokładnie kręcona była scena w której na środku sali pieczono prosiaka :) 

Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl

Termin udzielania odpowiedzi: 8 czerwca 2012 r.

Pytanie nr 7/2012 z dnia 1 kwietnia 2012 r.

Jeszcze nie tak dawno z wielkimi emocjami śledziliśmy ostatnie konkursy Pucharu Świata w skokach narciarskich, a od nieco dłuższego czasu możemy obserwować w naszym kraju wzmożone zainteresowanie tą dyscypliną sportu. Świadczy o tym chociażby stopniowa rozbudowa skoczniowej infrastruktury - kilka lat temu ukończono nowe obiekty w Wiśle i Bielsku-Białej, planowana jest też budowa małej skoczni w Lublinie. Mało kto jednak pamięta, że były czasy, kiedy istniało na terenie Polski znacznie więcej skoczni narciarskich, po których do dziś pozostały jedynie smutne ruiny, przecinka w lesie, a czasem tylko krótka wzmianka na kartach przewodnika. Jako przykład posłużyć tu mogą nieistniejące obiekty w Myślenicach i Ptaszkowej, czy wreszcie leśna skocznia w Gdańsku Oliwie. My natomiast chcielibyśmy, abyście przyjrzeli się tym wszystkim istniejącym i nieistniejącym skoczniom i napisali nam, która z nich znajduje się (czy też ewentualnie znajdowała się) najbliżej Kalatówek i Zawratu. Dla rozwiania ewentualnych wątpliwości od razu dodamy, że liczy się suma odległości w linii prostej, poza tym w przypadku obiektów, których nie da się utożsamić z jednym punktem na mapie, gdyż mają swoją długość albo powierzchnię (drogi, jeziora, polany), do obliczeń wolno użyć dowolnego punktu należącego do tego obszaru.

Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl

Odpowiedź:
Wygląda na to, że Uczestnicy naszej zabawy bardzo przyzwyczaili się już do prostych pytań i łatwych odpowiedzi. Tak bardzo, że ich czujność mocno osłabła. I na to właśnie liczyliśmy, przedstawiając zagadkę z potrójnym dnem. O pierwszej trudności napisaliśmy już w treści pytania, sugerując poszukiwanie właściwej odpowiedzi wśród skoczni nieistniejących. Jednocześnie, tak jak przypuszczaliśmy, powszechnie znany okazał się fakt, iż pierwsze tatrzańskie skocznie narciarskie zbudowano właśnie na polanie Kalatówki. I to był właśnie drugi podstęp. Wykorzystując powyższą informację, można było od razu zauważyć, że jeden ze składników obliczanej sumy jest równy 0, tyle tylko, że odległość między wspomnianą polaną (a tym samym którąkolwiek ze skoczni) a przełęczą Zawrat to ciągle mniej więcej 5 kilometrów. Niby niewiele, ale jak na potrzeby tego pytania zdecydowanie za dużo. Niektórym udało się wynik ten znacznie zmniejszyć, kiedy za podstawę obliczeń przyjęli skalisty grzbiet Zawratu Kasprowego, który znajduje się znacznie bliżej Kalatówek niż słynna przełęcz. Ale nawet przyjęcie jako punktu odniesienia Zawratu Kasprowego, przełęczy Zawracik, czy mało znanego Zawraciku Kasprowego (choć to już rozwiązania mocno naciągane) nie mogło w żaden sposób dać odległości mniejszej niż 500 metrów, a taki wynik to jednak nadal zbyt wiele. Tak się bowiem złożyło, że pytanie miało jeszcze trzecie dno, a prawidłowej odpowiedzi należało szukać zupełnie gdzie indziej, a mianowicie... w Warszawie. Otóż Zawrat i Kalatówki to dwie bardzo sympatyczne, zaciszne uliczki w pobliżu Królikarni, tuż obok natomiast, przy skrzyżowaniu ulic Czerniowieckiej i Ikara, znajdowała się do niedawna mała skocznia narciarska zwana „Skarpą”. Owo „tuż obok” oznacza w tym przypadku sumę odległości między zachowanym budynkiem, na którym opierał się rozbieg skoczni, a skrzyżowaniem ulic Ludwika Idzikowskiego i Kalatówki (około 250 metrów) oraz pomiędzy wspomnianym budynkiem, a zbiegiem ulic Idzikowskiego i Zawrat (niecałe 200 metrów), czyli mniej więcej 450 metrów, co jak widać daje rezultat lepszy niż wszystkie przedstawione rozwiązania tatrzańskie.

Prawidłowej odpowiedzi udzielili:

1. Robert Koralewski
2. Paweł i Grzegorz Luranc
3. Maciek Nowak
4. Bartosz Piekaruś
5. Adam Płaneta
6. Zbigniew Sikora

Pytanie nr 8/2012 z dnia 1 kwietnia 2012 r.

Tak jak Żubr najlepiej czuje się w puszczy, tak i Góral zdecydowanie preferuje na miejsce swego pobytu góry. Są oczywiście jak od każdej reguły pewne wyjątki. Jednym z takich wyjątków jest rzeźba górala który dumnie spogląda przed siebie jak gdyby patrzył właśnie na panoramę Tatr rozciągającą się z Gubałówki. Niestety dla niego, nawet w bezchmurne i piękne dni nie będzie w stanie ujrzeć swoich ukochanych gór...Budynek z góralem został zbudowany w pewnym dość znanym polskim mieście, zdecydowanie poza rejonem Podhala, jednak z Podhalem ma więcej wspólnego niż tylko rzeźbę. Podobnie rzecz ma się obiektem umieszczonym na drugim zdjęciu. Znajduje się on w tym samym mieście co Góral ze zdjęcia i również łączy się w dość istotny sposób z Zakopanem.  A teraz konkrety. Pytanie brzmi: Podaj nazwę i dokładny adres obu obiektów pokazanych na zdjęciach a także wskaż co łączy oba obiekty ze sobą i z Zakopanem. Być może pewną podpowiedzią będzie to że Góral ze zdjęcia ma pewne powiązania z dość znanym obecnie seksuologiem :)

Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl

Odpowiedź:
Uczestnicy Konkursu Całorocznego tym razem nie dali się zwieść dumnemu góralowi... Cieszy  Nas fakt że bezbłędnie i z co tu dużo mówić z dość specyficzną dokładnością potrafiliście rozszyfrować oba obiekty pokazane na zdjęciu. Nie zmylił Was fakt że „Kamienica pod Góralem” przeszła niedawno gruntowny remont i Górala można podziwiać w pełnej krasie. Drugim obiektem o który pytaliśmy jest kościół p.w. Dobrego Pasterza znajdujący się w łódzkiej dzielnicy Bałuty. Niestety, prosząc o wskazanie powiązania pomiędzy tymi dwoma obiektami a Zakopanem niezupełnie chodziło Nam o tramwaj nr 2 zatrzymujący się pod kamienicą oraz na przystanku „Tatrzańska”. Pomimo tego że zgadzamy się iż najlepsi „Dobrzy Pasterze” to zakopiańscy bacowie, a owca na plecach Chrystusa w przykościelnej rzeźbie jest trzymana na „modłę” zakopiańską to niestety również nie były dobre odpowiedzi. Cieszy Nas że wyciągacie wnioski i udało Wam się znaleźć to właściwe rozwiązanie, a chodzi oczywiści o zakopiański styl obu budowli zwany też witkiewiczowskim wybranym na początku XX wieku jako polski styl narodowy, a co za tym idzie spotykany nie tylko na Padhalu, ale i w tak odległych miastach jak Łódź.

Prawidłowej odpowiedzi udzielili:

1. Marcela Bagierek
2. Kamil Bandrowski
3. Agnieszka Baran
4. Maciej Barczyk
5. Elżbieta Bielińska
6. Maciek Bogdański
7. Jacek Dziedzicki
8. Jan Kleszcz
9. Robert Koralewski
10. Paweł i Grzegorz Luranc
11. Maciek Nowak
12. MM
13. Katarzyna Pawlik
14. Waldemar Ociepka
15. Bartosz Piekaruś
16. Adam Płaneta
17. Ania i Tadek Podraza
18. Zbigniew Sikora
19. Paweł i Grzegorz Suder
20. Małgosia Wczelik
21. Maciej Zabiegaj
22. Tereska Zgłobica

Pytanie nr 9/2012 z dnia 1 kwietnia 2012 r.

W niniejszym pytaniu po raz kolejny podejmiemy temat pewnego Polaka - patrona szkół i innych obiektów użyteczności publicznej. Chodzi nam o osobę urodzoną w jednej z podwadowickich wsi, która na skutek zawirowań losu i historii znalazła się na ziemiach byłej Jugosławii. Tutaj dokonała wielu bohaterskich czynów, znalazła sławę i niestety również śmierć. Choć obecnie szczególną pamięcią otaczany jest nasz bohater właśnie tam, na terenie jednego z państw powstałych po rozpadzie południowosłowiańskiego kraju, to pamięć o nim nie zatarła się również w Polsce. Do takich pamiątek należy n.p. jego symboliczny grób, który znajduje się we wsi w pobliżu jego miejscowości urodzenia. Jak się więc nazywa ta osoba o którą pytamy? Pod jakim pseudonimem jest pamiętana? Skąd dokąd prowadzi szlak turystyczny, który bywał nazywany jego imieniem?

Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl

Odpowiedź:

Postać opisana w pytaniu to Tadeusz Sadowski, legendarny partyzant i bohater byłej Jugosławii, mieniący się pseudonimem „Tomo”. Ów młody człowiek pochodzący z Babicy koło Wadowic został zesłany na roboty przymusowe do Austrii, skąd udało mu się uciec i przedostać się do okupowanej Słowenii, gdzie dołączył się do lokalnej grupy komunistyczej partyzantki. Dzięki swoim zdolnościom szybko awansował na dowódcę oddziału. Jego specjalnością były akcje dywersyjne - przypisuje się mu m. in. wysadzenie niemieckich zbiorników z paliwem zgromadzonych w słynnej jaskinii Postojnej. Życie Sadowskiego zakończyło się jednak tragicznie, zginął w kwietniu 1944 roku w akcji nad rzeką Sočą. Po wojnie, jako iż był tym „poprawnym” komunistycznym partyzantem, pamięc o nim była kultywowana, zarówno w Jugosławii jak i w Polsce. Na cmentarzu wojskowym w Wadowicach stanął poświęcony mu obelisk - symboliczny grób. Nazwano również jego pseudonimem szlak żółty łączący Wadowice z Kalwarią Zebrzydowską. Tutaj należy się uwaga dla Odpowiadających - pomimo iż szlak żółty łączący te dwa miasta biegnie dalej z Kalwarii aż do Radziszowa, to jednak tylko jego wspomniany fragment nosił imię „Tomo”. Uznawaliśmy wyłącznie te odpowiedzi, które wyraźnie wskazywały na odcinek Wadowice - Kalwaria.

Prawidłowej odpowiedzi udzielili:

1. Agnieszka Baran
2. Maciej Barczyk
3. Maciek Bogdański
4. Jan Kleszcz
5. Robert Koralewski
6. Jolanta Koźbiał
7. Paweł i Grzegorz Luranc
8. MM
9. Maciek Nowak
10. Waldemar Ociepka
11. Katarzyna Pawlik
12. Ania i Tadek Podraza
13. Zbigniew Sikora
14. Bartosz Piekaruś
15. Małgosia Wczelik
16. Maciek Zabiegaj
17. Tereska Zgłobica

Klasyfikacja konkursu po 9 pytaniach:

Regulamin konkursu

1. Konkurs SKPG nie jest konkursem wiedzy o Karpatach, nie jest konkursem wiedzy o górach, nie jest też konkursem wiedzy krajoznawczej. Jest po prostu konkursem SKPG. Pytania wymyślamy takie, jakie chcemy. To, że większość z nich dotyczy gór, a prawie wszystkie szeroko pojętego krajoznawstwa jest spowodowane jedynie tym, że góry to nasze główne hobby. Nie gwarantujemy, że na przykład 90% pytań będzie dotyczyło tematyki karpackiej, chociaż pewnie tak będzie.

2. W końcowej klasyfikacji konkursu każde miejsce premiowane nagrodą powinno być zajmowane przez dokładnie jedną osobę. Jeżeli po ostatnim pytaniu co najmniej dwie osoby będą miały tyle samo punktów i będą zajmować wyróżnione miejsce, zostanie rozegrana pomiędzy nimi dogrywka na zasadach określonych przez Organizatorów, która będzie trwała do czasu ustalenia ostatecznej kolejności. W przypadku, gdy jedna z osób mających wziąć udział w dogrywce zrezygnuje z niej, zostaje ona automatycznie sklasyfikowana na niższym miejscu. Jeżeli wszystkie osoby odmówią udziału w dogrywce, to zostają sklasyfikowane automatycznie na pierwszej pozycji dopuszczającej zajmowanie miejsca ex aequo i, co z tego wynika, nie otrzymają żadnych nagród.

3. Punktacja: Za właściwą odpowiedź na pytanie Uczestnik otrzymuje jeden punkt. Za odpowiedź niewłaściwą otrzymuje zero punktów. Za odpowiedź niepełną Uczestnik nie otrzymuje punktu. Jeżeli pytanie składa się z kilku niezależnych części, Organizatorzy mogą ogłosić, że do zdobycia jest jeden punkt lub ułamek punktu za każdą część pytania. W przypadku, gdy już po opublikowaniu pytania okaże się, że jego treść jest niejasna lub niejednoznaczna, Organizatorzy mogą zdecydować o przyznaniu ułamka punktu za odpowiedź częściowo poprawną.

4. Oprócz nagród zasadniczych, przyznawanych na zakończenie, Organizatorzy mogą zdecydować o przyznawaniu nagród specjalnych w trakcie trwania Konkursu według zasad ogłoszonych na początku danej edycji. W tym przypadku opisane powyżej zasady ustalania kolejności nie obowiązują - gdy kilka osób kwalifikuje się do uzyskania nagrody, zostanie ona przyznana tylko jednej z nich w drodze losowania przeprowadzonego przez Organizatorów.

5. O wszystkich kwestiach nie objętych powyższym regulaminem decydują Organizatorzy Konkursu.

6. Nagrody:

   1. Nagrodami za zdobycie pierwszego, drugiego i trzeciego miejsca będą bony na książki wydawnictwa REWASZ.

   2. Nagrody specjalne. Przewiduje się nagrody za zdobycie największej ilości punktów w okresie:

      • od początku Konkursu do końca maja (runda wiosenna),
      • od początku czerwca do końca sierpnia (runda letnia),
      • od początku września do końca Konkursu (runda jesienna),

      Nagrody za poszczególne etapy (najprawdopodobniej drobne wydawnictwa o treści krajoznawczej lub zestawy map) zostaną ogłoszone wkrótce. Zgodnie z punktem 4. regulaminu, w przypadku uzyskania w danym etapie tej samej liczby punktów przez kilka osób, nagroda trafi do jednej spośród nich w drodze losowania.